Küçük Esnafın Arjantin Bozgunu

Küçük esnafın olimpik hayali neyse ki kötü sonla bitti, 2020 Olimpiyatları Tokyo şehrine verildi. Artık biraz içimize dönüp şu gerçekleri kabul edelim:

1. Önce sporculara ihtiyacımız var. Tesis, yol, güvenlik vd peşisıra gelir. Olimpik sporcularınız yoksa, şansınız azdır. 20 milyar dolarlık bütçenin onda biriyle sportif bir mucize yaratabiliriz.
2. Dopingle mücadele etmeyi öğrenmeli, sporumuzu bu beladan uzak tutmalıyız.
3. Toplumun bir kısmını alenen aşağılayan ırkçı insanlara bayrak taşıtmamalı, milli etkinliklere bu tür kişileri bulaştırmamalıyız.

Açıkçası habere sevindim. İlk başta patolojik olarak görülebilecek bu durumun sebebi var tabii: İstanbul'un kuzey ormanlarının korunması (3. köprü ve havalimanı da hayırlı sonuçlanırsa).

Doğal olarak başbelası Twitter anında karıştı. En beğendiğim cikler şöyle:

RTE' den ilk açıklama: Olimpiyat düzenlemeyi onlardan öğrenecek değiliz; 2020' de bizde alternatif olimpiyat düzenleyeceğiz, TOKİ hazır...
— Emrah Alan #Gençlik (@emrahalanTGB) September 7, 2013

Tokyo Gezi Parkında Olimpiyatları kutlayan coşkulu kalabalığı polis biber gazı ve tomayla dağıttı !
— Umut Oğuz (@umut_oguz) September 7, 2013

Ahahahahahhahahahaha! pic.twitter.com/gv8PA7PAmp
— Güvenç Dağüstün (@guvencdagustun) September 7, 2013

Rize'de yapacağımız kadınlara ayrı erkeklere ayrı olimpik havuzu duydularsa demek ki @RT_Erdogan @suatkilic :((
— Ne Çok Konuştun (@DurBirDinlee) September 7, 2013

Tanıtım filminde 20 kere gösterdiğin köprüyü bile Japonlar yapmis, sen hala onlarla sidik yarıştır ;-) via @linaresumut #mucitçıkmaz #ODTÜ
— RedHack ★ (@TheRedHack) September 7, 2013

Olimpiyat ruhunu ve ormanlarımızı koruyalım.

Çeyrek Altınlar Havada Uçuşurken Spor

Ufuksuz siyasetçilerin elinde lime lime olan yalnız dış politika ve adalet değil, spor da bu ahlaksızlık ve kifayetsizlik furyasından nasibini aldı. Olimpiyat düzenlemek için aday olma cüretini bile gösteren küçük esnaf topluluğunun spor politikası da duvara toslamış durumda. Veririz üç beş çeyrek altın, koparır getirir madalyaları bizim imanı sağlam çocuklar zihniyeti halter ve atletizmden sonra güreşe, hatta Kırkpınar'a dahi uzandı [t24.com.tr]. Yüzlerce yıllık gelenek dopingle kirlendi.

Oysa bilmez bu kimbilir en son ne zaman eline bir kitap almış cahiller sporun herşeyden önce sevgi işi olduğunu. Oysa Murat Karabaş severdi sporu. Türkiye şampiyonlukları vardı 1500, 5000 ve 10000 metrede; sevdiği için koşmuştu. Ege Üniversitesi Beden Eğitim ve Spor Meslek Yüksekokulu'nu bitirmiş, KPSS'ye girmişti. Sınavı kazanır da belki bir kadro açılırsa beden eğitimi öğretmeni olacak, bir ihtimal yeni sporcular yetiştirecekti. Olmadı; ekmek parası için çalıştığı bir inşaatın izolasyon çukurunda buldu ölüm onu [konyahaberler.com].

Altınlar saçarak dopingi özendiren zihniyet yapamadı muhasebesini; Karabaş'a verilecek bir kadro elbette daha ucuzdu, ama gösterişli değildi ki! Birinde çeyrek, yarım, tamlar takılacak, yandaş basın fotoğraflar çekecek, ardından beyefendilerin elleri öpülecek, öbüründe ne bir debdebe, ne bir reklam olacaktı; Karabaş gücü yettiğince koşacak, belki de madalya bile getiremeyecekti, fakat spor spor olarak kalacaktı.

Ve vatandaşlarını tehdit etmekte  [t24.com.tr] beis görmeyen spor bakanı küçücük bir özür bile dilemedi Karabaş için; utanmadı, sıkılmadı. Bedel ödetecekmiş...

Küçük Esnaf Olimpiyadı

Türkiye'nin, daha doğrusu İstanbul'un olimpiyat saplantısı sürüyor; sanırım beş ya da daha fazla yıldan beri milyonlarca liralık kaynak bu heves uğruna çarçur edildi. Aslında saplantı İstanbulluya da ait değil, çünkü meşhur Olimpiyat Stadında herhangi bir maç rezaletini yaşamış o güzel şehrin yerlisi, onbinlerce insanı aynı saatte, bir yerden diğerine nakletmenin herkese ne kadar büyük bir külfet getireceğini bilir, bilmese de sezer. Üstelik bir çıkarı da yoktur bu organizasyondan.

Hattâ, biraz geri gidip son bir yılda İstanbul'da düzenlenmiş turnuvalara bakarsak, örneğin WTA Tenis, Avrupa Yüzme Şampiyonası, Türkiye Bisiklet Turu vb, seyirci ilgisinin tavan yaptığını iddia etmek de mümkün değil.

Peki bu olimpiyadı kim ister?

Tabii ki küçük esnaf! Olimpik sporcularımızın sayısı iki elin parmaklarından azmış (dopingli olanları düştükten sonra), ne gam? Araziler el değiştirecek, planlar yeniden çizilecek, ihaleler alınıp verilecek ya. Oteller dolacak, taksiler vızır vızır çalışacak, seyyar börekçiler ve köfte-ekmekçiler yok satacak. Bir koyup beş alınacak.

Ah, bir kandırabilseler şu komiteyi. Aslında maraton aşığı olduğumuza, yüzme deyince akan suların durduğuna, jimnastikle nefes alıp verdiğimize, yüksek atlamanın lafının bile edilmesinin kalpleri durdurduğuna bir ikna edebilseler...

Parayı koyacak yer bulamazlar vesselam!